Urszula Trawińska-Moroz
Biografia
Urodziła się w Gnieźnie. Początkowo uczyła się gry na fortepianie, a w 1952 rozpoczęła naukę śpiewu. Kontynuowała studia w PWSM w Poznaniu (1957–1958) oraz w klasie śpiewu Ady Sari w PWSM w Warszawie; ukończyła studia z wyróżnieniem w 1961.
W latach 1962–1965 była solistką Opery Objazdowej w Warszawie (debibliutowała partią Mimi w Cyganerii Pucciniego), a w latach 1965–1987 w Teatrze Wielkim w Warszawie. Była dyrektorem naczelna i artystyczna Opery i Operetki w Szczecinie (1987–1989) i Operetki Warszawskiej (1988–1991). Od 1978 była wykładowcą śpiewu solowego w Akademii Muzycznej w Warszawie (prof. od 1987).
Występowała na scenach operowych i estradach w kraju i za granicą, m.in. w Wielkiej Brytanii, Francji, Włoszech, Jugosławii, Hiszpanii, Rumunii; w 1976–1977 współpracowała z Operą w Monachium. Od 1991 prowadzi prywatny objazdowy Polski Teatr Muzyczny. Utrzymywała w repertuarze 27 partii operowych, 10 oratoriów i kantat, ok. 200 pieśni różnych kompozytorów. Nagrywała dla Polskiego Radia, występowała w programach i filmach TV, wydała kilka płyt w Polskich Nagraniach, m.in. „Pastorałki”, „Orfeusz” Glucka, „Urszula Trawińska-Moroz – sopran”. Laureatka międzynarodowych konkursów wokalnych im. G. Enescu, Bukareszt 1961 i „Bel Canto”, Liège 1963. Wydała wspomnienia „Dobre duchy z zamku Ravenswood”.
Była członkiem PZPR. W latach 70. zasiadała w Radzie Narodowej m. st. Warszawy.
26 maja 2009 z rąk sekretarza stanu w MKiDNP Piotra Żuchowskiego odebrała Srebrny Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W czasach PRL była odznaczona m.in. Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi i odznaką Zasłużony Działacz Kultury.