Stanisław Pawlak
Biografia
Stanisław Pawlak urodził się w Gnieźnie i kształcił muzykę od młodości. W Poznaniu w 1903 roku rozpoczął studia muzyczne u E. Jahnkego.
Od 1906 do 1908 studiował w Monachium w królewskiej akademii muzycznej u L. Vollnhalsa, następnie przez dwa lata w konserwatorium drezdeńskim pod kierunkiem H. Petriego, a w 1911 roku w Berlinie u R. Zeilera.
Od 1912 do 1914 był koncertmistrzem orkiestry Teatru Polskiego w Poznaniu. W czasie I wojny światowej służył w armii niemieckiej, a w 4. pułku piechoty w Gnieźnie w 1918 roku organizował orkiestrę, którą później prowadził. Po wojnie był koncertmistrzem orkiestry w Operze Poznańskiej od 1919 do 1953 i równocześnie nauczał skrzypiec w Poznaniu, w tym w Poznańskim Konserwatorium Muzycznym W. Brzostowskiego (1920), w Państwowym Konserwatorium Muzycznym (1921–1924) oraz w Wielkopolskiej Szkole Muzycznej w Poznaniu (1926–1939).
Podczas okupacji niemieckiej przebywał w Poznaniu, gdzie prywatnie uczył skrzypiec i teorii muzyki. Po II wojnie światowej kontynuował pracę w Operze oraz nauczał w Państwowej Szkole Umuzykalnienia. Zmarł w Poznaniu 17 września 1955.
W życiu prywatnym żoną Stanisława była Wiktoria z Saasów; mieli synów Jerzego (ur. 1922), Antoniego (ur. 1926) i Witolda (ur. 1929).