Rafał Grotowski
Biografia
Rafał Grotowski (ur. 18 września 1973 w Gnieźnie) – polski hokeista na trawie, olimpijczyk i wielokrotny mistrz Polski.
Syn Henryka, hokeisty i olimpijczyka z Monachium 1972, oraz Grażyny z Kabacińskich, uzyskał przygotowanie zawodowe jako technik elektromonter. W 1991 roku został zawodnikiem Pocztowca Poznań, w barwach którego zdobył trzy tytuły mistrza Polski na boiskach otwartych (1991, 1995, 1998) oraz pięć tytułów mistrza Polski w hali (1994, 1995, 1996, 1998, 1999).
Wywalczył brązowe medale klubowego Pucharu Europy Mistrzów Krajowych na boiskach otwartych (1999) i w hali (1998), a w 2001 zdobył srebrny medal halowego Pucharu Europy Mistrzów Krajowych.
Najskuteczniejszy strzelec polskiej ekstrakligi, został wyróżniony Złotą laską w latach 1995 i 2001. W reprezentacji narodowej wystąpił w latach 1991–2002, rozgrywając 191 meczów i strzelając 83 bramki. Uczestniczył w mistrzostwach Europy (1995, 1999), mistrzostwach świata (1998, 2002) oraz igrzyskach olimpijskich w Sydney (2000), gdzie Polska zajęła 12. miejsce; w turnieju olimpijskim strzelił dwie bramki.
Od 2009 roku łączy karierę trenera z grą w seniorach sekcji hokeja Stelli Gniezno. W 2011 roku został laureatem nagrody Człowiek Roku Mediów Lokalnych. Wywalczył również srebrne i brązowe medale na mistrzostwach Europy i świata w latach 1999–2003; w Lipsku w 2003 roku zdobył srebrny medal halowych mistrzostw świata.
Żonaty z Beatą z domu Sporna, ma córkę Agatę i syna Adama.