Mieczysław Hieronim Chmielewskips. „Grzymała”

Mieczysław Hieronim Chmielewskips. „Grzymała” (ur. 30 września 1898 w Gnieźnie, zm. 14 lutego 1983 w Londynie) był polskim prawnikiem, działaczem niepodległościowym, społecznym i gospodarczym, kapitanem rezerwy Wojska Polskiego oraz radcą Izby Przemysłowo-Handlowej w Katowicach w 1935 roku.

Syn Piotra i Marii z Zakrzewskich, uczęszczał do gimnazjum w Gnieźnie, gdzie wstąpił w szeregi konspiracyjnego Towarzystwa Tomasza Zana i w latach 1915–1916 pełnił funkcję prezesa tej organizacji. Organizował grupy „Strzelca” i kierował w Gnieźnie Tajną Organizacją Niepodległościową. W 1916 powołany do wojska niemieckiego, a po odzyskaniu niepodległości w 1919 wstąpił do Wojska Polskiego. Uczestniczył w II i III powstaniu śląskim. Był szefem POW, a także jedną z głównych osób w Centrali Wychowania Fizycznego Górnego Śląska i zastępcą szefa sztabu Grupy „Wschód”. Podejmował studia prawa i ekonomii w Poznaniu i Berlinie; dyplom magistra praw uzyskał na Uniwersytecie Poznańskim, a w 1925 zdał egzamin sędziowski i rozpoczął praktykę adwokacką w Poznaniu.

Kierował pracą międzynarodowego doradztwa prawnego w latach 1926–1939, był prezesem Klubu Powstańców Śląskich i Okręgu Śląskiego Koła Adwokatów RP, był członkiem Naczelnej Rady Adwokackiej. Był radcą prawnym Wspólnoty Interesów Górniczo-Hutniczych SA w Katowicach i prezesem zakładu Elektro SA. W latach 1937–1939 pełnił funkcję przewodniczącego Zarządu Okręgu Śląskiego ZHP. W tym okresie, choć uważał się za piłsudczyka, należał także do przedstawicieli tzw. polskiej myśli zachodniej.

Aresztowany w 1941 i więziony przez sowietów. W chwili formowania Polskich Sił Zbrojnych w ZSRR zgłosił swój akces i w stopniu kapitana został przydzielony do 8 pułku artylerii lekkiej (PSZ). Uczestnik kampanii włoskiej. Podczas pobytu na Bliskim Wschodzie w Tel Awiwie został przewodniczącym Komitetu Szkolnego i Koła Przyjaciół Harcerzy. W okresie 1942–1943 był członkiem Rady ZHP na Środkowym Wschodzie.

Po II wojnie światowej pozostał na emigracji i zamieszkał w Londynie. Działał w Polskim Ośrodku Społeczno-Kulturalnym, był sekretarzem zarządu, wydawcą, autorem tekstów i dystrybutorem biuletynu ośrodka. Pełnił także funkcję zastępcy prezesa Instytutu Wschodniego „Reduta”. Był współzałożycielem, wydawcą i przewodniczącym redakcji pisma Eastern Quarterly. Członek Rady Narodowej RP w Londynie, członek Głównej Komisji Skarbu Narodowego, wiceprzewodniczący Ligi Niepodległości, członek International Law Association, Instytutu Badania Spraw Narodowych, Związku Pisarzy na Obczyźnie, w którym był fundatorem licznych nagród literackich. Pisywał także dla prasy angielskiej.