Michał Kwiatkowski
Biografia
Michał Kwiatkowski (ur. 16 września 1883 w Gnieźnie – zm. 21 maja 1966 w Vichy) był polskim dziennikarzem i politykiem.
Uczęszczał do gimnazjum klasycznego w Gnieźnie, z którego za przynależność do tajnej samokształceniowej polskiej organizacji został w 1903 wydalony wyrokiem pruskiego sądu.
Ukończył studia ekonomiczne na uniwersytecie w Münster. Pracował w Banku Komisowym w Gdańsku oraz jako redaktor Gazety Gdańskiej. Na Pomorzu i Kaszubach współpracował z grupami agitacyjnymi Gazety Gdańskiej na rzecz polskich kandydatów w wyborach do Reichstagu. Był współredaktorem ukazującego się w Bochum Narodowiec, z którym związał się w 1904. Wśród robotników, którzy wyjechali z ziem polskich do Westfalii, prowadził działalność agitacyjną i narodową. W 1909 wyjechał do Herne, gdzie założył dziennik Narodowiec. Przewodniczył Głównemu Komitetowi na zachodnim brzegu Łaby.
Od 1907 był wiceprezesem Związku Dziennikarzy Polskich. W 1918 wybrano go delegatem Westfalii i Nadrenii Polski Sejm Dzielnicowy w Poznaniu.
W 1919 zamieszkał na Górnym Śląsku. W Gliwicach założył wydawnictwo. Wydawano tu Sztandar Polski, dotowane przez Polski Komitet Plebiscytowy, niemieckojęzyczne tytuły Oberschlesische Post oraz Katolische Volkszeitung o propolskim nastawieniu, a także polskie materiały propagandowe. W 1921 został członkiem Komitetu Plebiscytowego na powiat gliwicki. Był prezesem Okręgowego Towarzystwa Gimnastycznego Sokół w Gliwicach, działał w Polskim Czerwonym Krzyżu i Towarzystwie Czytelni Ludowych. Po podziale Górnego Śląska w czerwcu 1922 przeprowadził się do Rybnika, tam też przeniósł redakcję Sztandaru Polskiego.
W Sejmie Rzeczypospolitej Polskiej I kadencji (1922–1927) był członkiem klubu Chrześcijańsko-Narodowego Stronnictwa Pracy. Po przewrocie majowym wycofał się z czynnego udziału w życiu publicznym. W 1927 wyjechał z żoną do Francji, gdzie zamieszkał w Lens. Tam też przeniósł redakcję Narodowca. Od 1935 w Rybniku wydawał Gazetę Żorską.
Po agresji Niemiec na Francję w latach 1940–1944 zamieszkał z rodziną w Londynie. Od 1941 zasiadał w Radzie nadzorczej Banku Polskiego. W latach 1942–1945 był wiceprzewodniczącym II Rady Narodowej RP, w której zasiadał z ramienia Stronnictwa Pracy. Był przeciwnikiem sanacji i środowiska związanego z Władysławem Sikorskim. W 1944 reaktywował z żoną prasę polonijną.
Po wojnie powrócił do Francji. W 1960 został skazany przez sąd angielski na karę grzywny za opublikowanie w 1956 w Narodowcu artykułu zniesławiającego gen. Władysława Andersa. Autorem artykułu był Adam Gaś, współpracownik Narodowca, a jednocześnie agent wywiadu PRL.
Odznaczono go Śląskim Krzyżem Powstańczym za działalność narodową i na rzecz Górnego Śląska. Kwiatkowski mieszkał w Lens aż do śmierci w wypadku samochodowym w Vichy. Pochowany został w Lens.
Jego pierwszą żoną była Włodzimiera Stęślicka. Po jej śmierci, w 1927, ożenił się z jej siostrą Haliną. Z pierwszą żoną miał trzy córki: Irenę, Annę i Urszulę. Po śmierci pierwszej żony wychowywał córki z drugą małżonką, która urodziła trzech ich synów: Michała, Adama i Bogdana.