Maria Irena Wierzbicka
Biografia
Urodziła się w 1879 roku w Gnieźnie w rodzinie kupieckiej Władysława i Praksedy z Krakowskich. Ukończyła szkołę powszechną i liceum żeńskie w Gnieźnie (1898), po czym pracowała w szkołach w Gnieźnie, a następnie w Warszawie do 1904. W latach 1904–1919 pracowała jako bibliotekarka i sekretarka w domu arystokratycznym we Lwowie.
Od 1919 mieszkała w Bydgoszczy; od 1920 pracowała w tamtejszej Bibliotece Miejskiej, początkowo jako sekretarka, następnie bibliotekarka. Jako kierownik działu uzupełniania zbiorów prowadziła faktyczne obowiązki zastępcy dyrektora i przyczyniła się do ukształtowania polskiego profilu biblioteki.
Podczas II wojny światowej kontynuowała pracę w bibliotece, jednak jako pracownica fizyczna w magazynie; przyczyniła się do uratowania wielu polskich książek ze zbiorów. Po wojnie powróciła do pracy i w 1945 roku została wicekustoszem, kierowała Działem Nabytków i aktywnie angażowała się w kształcenie kolejnych pokoleń bydgoskich bibliotekarzy.
W 1960 obchodziła jubileusz 40-lecia pracy; po przejściu na emeryturę w 1964 cieszyła się opinią „żywej kroniki” księgozbioru i społecznie zajmowała się porządkowaniem zbiorów ikonograficznych. Działała w Stowarzyszeniu Bibliotekarzy Polskich i Lidze Kobiet; nie założyła rodziny.
Odznaczona złotymi i srebrnymi Krzyżami Zasługi, Medalem 10-lecia Polski Ludowej oraz Odznaką Honorową „Zasłużonemu Obywatelowi Miasta Bydgoszczy”.