Krzysztof Maria Kwaśniewski
Biografia
Krzysztof Maria Kwaśniewski był polskim socjologiem kultury i etnologiem. Urodził się w Gnieźnie 23 lipca 1927 roku, zmarł 27 lipca 2024 roku.
Ukończył studia na kierunkach nauk politycznych, praw i socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Doktorat uzyskał w 1960, habilitację w 1967 roku. W 1973 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1986 profesora zwyczajnego nauk humanistycznych.
Specjalizował się w socjologii kultury i narodu oraz stosunkach interetnicznych. W latach 1958–1963 zamieszczał artykuły w Gazecie Robotniczej i Słowie Polskim.
Był asystentem i adiunktem w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN (1954–1963), adiunktem i docentem w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu (1963–1973), profesorem w Instytucie Socjologii na Wydziale Nauk Społecznych Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1973–1997). Pracował także w Wyższej Szkole Nauk Humanistycznych i Dziennikarstwa w Poznaniu (2000–2007).
Promotor sześciu doktoratów, recenzent dziesięciu przewodów habilitacyjnych i doktorskich.
Był współzałożycielem i współredaktorem naukowym półrocznika „Sprawy Narodowościowe - seria nowa” (1992–1997). Jest autorem wielu publikacji książkowych oraz haseł w Słowniku etnologicznym.
Był członkiem PZPR w latach 1961–1990; w 1968 r. wydalony z partii, przywrócony do członkostwa po 3 dniach z naganą i ostrzeżeniem. Był także członkiem Zespołu Partyjnych Socjologów przy KC PZPR powołanego po wprowadzeniu stanu wojennego.
Odznaczenia: 1974 – Krzyż Kawalerski OOP; 1977 – Médaille de l’Université de Liège; 1979 – Medal KEN; 1981 – Zasłużony Działacz Kultury; 1989 – Medal Rodła.
Żoną Krzysztofa Kwaśniewskiego była doc. dr hab. Zofia Staszczak (1928–2011), etnolog pracownik naukowy Instytutu Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM w Poznaniu.
Wybrane publikacje obejmują m.in. Podania i legendy dawnego Wrocławia (1962), Paleniska i piece w polskim budownictwie ludowym (1963), Podania dolnośląskie (1968), Adaptacja i integracja kulturowa ludności Śląska po drugiej wojnie światowej (1969), Sytuacja społeczna kobiety wiejskiej na Śląsku Opolskim (1970), Wrocław, jakiego nie znamy (1972) i Legenda wrocławskie i dolnośląskie (2006, 2010, 2015).