Kazimierz Kowalski
Biografia
Kazimierz Kowalski urodził się 1 marca 1899 w Gnieźnie w rodzinie Stanisława i Eleonory z Miłowskich. Był wnukiem Wawrzyna Kowalskiego i Rozalii z domu Kępińskiej. Miał troje rodzeństwa: Pelagię, Władysława i Stefana.
Ukończył 7 klas szkoły powszechnej. Po ukończeniu szkoły powszechnej kształcił się jako praktykant ślusarski. W 1917 roku został powołany do armii niemieckiej, po krótkim czasie przeszedł front francuski, gdzie odniósł rany i trafił do lazaretu. 19 września 1917 roku trafił do niewoli francuskiej, w której przebywał do 21 lutego 1918 roku.
Po krótkim pobycie w niewoli 22 lutego 1918 roku wstąpił jako ochotnik do Armii Polskiej we Francji. Służył w 3 pułku a potem w 12 pułku 6 Dywizji Strzelców Polskich. Pułk został przemianowany na 54 pułk piechoty Strzelców Kresowych. 15 maja 1919 w Girancourt oddział załadowany został na transport kolejowy i skierowany do Polski. Po czterech dniach pułk przybył do Różana, a następnie przemaszerował do Aleksandrowa Łódzkiego. W nocy z 23 na 24 czerwca 1919 jednostka skierowana została transportem kolejowym ze Zgierza, przez Lwów do Zadwórzy, by wziąć udział w wojnie polsko-ukraińskiej. Po powrocie do kraju 26 czerwca 1920 roku został zdemobilizowany. Mimo demobilizacji wziął czynny udział w powstaniu śląskim.
Po powstaniu rozpoczął pracę w Firmie H. Cegielski w Poznaniu, a później w firmie W.C.Z. (Wielkopolska Centrala Żelaza Estereich i Kaczmarek). W 1939 roku został powołany do Wojska Polskiego, brał udział w obronie Warszawy, Lublina i Chełma, gdzie dostał się do sowieckiej niewoli. Po wymianie jeńców trafił do niewoli niemieckiej. Z powodu choroby w 1940 roku został zwolniony.
W 1940 roku założył wraz z Anną Piątkowiak rodzinę. W związku tym przyszła na świat Aleksandra (7 lipca 1941), ukochana córka Kazimierza. W czasie okupacji pracował w firmie O.D.E.H. w Poznaniu. W latach 1945–1947 pracował w W.P.C.Z. w Poznaniu, a od 1947 roku w P.z.P.o. w Poznaniu.