Kazimierz Józef Kowalski

duchowny rzymskokatolicki
02.03.1896 06.05.1972 Gnieźnie

Biografia

Urodził się 2 marca 1896 w Gnieźnie. Był synem Leona i Pelagii z Cellerów.

Studiował w Poznaniu, Strasburgu i Gnieźnie, przyjął święcenia kapłańskie 8 października 1922 i kontynuował studia w Louvain, Rzymie i Monachium. Po powrocie był profesorem w seminarium duchownym w Poznaniu i w Gnieźnie, a w 1935 został rektorem seminarium poznańskiego. Był także profesorem Uniwersytetu Poznańskiego oraz duszpasterzem środowiska poznańskich intelektualistów. Od 1933 kierował Katedrą Filozofii Chrześcijańskiej II na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie.

Podczas II wojny światowej ukrywał się w diecezji przemyskiej, prowadząc pracę duszpasterską. Po wojnie w 1946 został mianowany biskupem diecezjalnym diecezji chełmińskiej (konsekrowany 4 sierpnia 1946).

W latach powojennych dbał o rozwój powołań kapłańskich, tworzył nowe placówki duszpasterskie, przeprowadził synod diecezjalny w 1959, a w 1965 zwrócił się do papieża o wydanie pisma zezwalającego na koronację cudownej figury Matki Boskiej Sianowskiej. Uczestniczył we wszystkich czterech sesjach soboru Watykańskiego II.

Autor licznych prac teologicznych i filozoficznych, związany z filozofią chrześcijańską.

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Został biskupem diecezjalnym chełmińskim w 1946 (konsekrowany 4 sierpnia 1946).
Zorganizował rozwój powołań kapłańskich i synod diecezjalny w 1959.
Uczestniczył we wszystkich czterech sesjach Soboru Watykańskiego II.
Podjął starania o koronację cudownej figury Matki Boskiej Sianowskiej w 1965.

Ciekawostki

W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako Kazimierz II Kowalski.
Odznaczony Krzyżem Niepodległości (1932) i Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym (1957).

Udostępnij