Kazimierz Antoni Michalski

Kapłan
18.08.1898 11.02.1975 Gniezno

Biografia

Urodził się w Gnieźnie w rodzinie Stanisława i Antoniny z Wawrzyniaków. Po ukończeniu gimnazjum w Gnieźnie zdał maturę w 1917 roku. W latach 1917–1919 był wcielony do niemieckiej armii. W 1919 wstąpił do Seminarium Duchownego w Poznaniu, ukończył je w 1922 roku w Gnieźnie i 17 grudnia 1922 został wyświęcony. Do sierpnia 1923 był wikariuszem w Wolsztynie, następnie prefektem w Trzemesznie, Wągrowcu, Lesznie i Poznaniu, oraz dyrektorem Instytutu Akcji Katolickiej w Poznaniu. W 1932 został Sekretarzem Generalnym Sodalicji Maryjskiej Pań, a później Katolickiego Stowarzyszenia Młodzieży, a w 1939 Dyrektorem Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej.

Po wybuchu II wojny światowej pełnił funkcję kapelana wojskowego i brał udział w walkach nad Bzurą. 9 listopada 1939 aresztowany przez Gestapo został wywieziony na izolację do klasztorów Kazimierzu Biskupim, a stamtąd w kwietniu 1940 do Dachau. Do wyzwolenia (przez wojska amerykańskie 29 kwietnia 1945) był więziony w obozach Dachau i Gusen.

Po powrocie do kraju był społecznikiem i organizatorem życia kościelnego na ziemiach zachodnich. 22 października 1945 objął parafię św. Jadwigi w Zielonej Górze. Wkrótce potem został zielonogórskim dziekanem na obszarze od dawnej granicy polsko-niemieckiej (Konotop–Kolsko) po obecną pozycję. Cały czas pozostawał w konflikcie z władzami PRL-u i po odmowie złożenia przysięgi na wierność PRL w 1952 został zmuszony do opuszczenia probostwa i wyjechał do Poznania. Powrócił w 1956, ale i tym razem po wydarzeniach zielonogórskich, stając w obronie Kościoła i wolności w sporze z władzą o Dom Katolicki musiał w 1960 opuścić parafię.

Zmarł 11 lutego 1975 w Poznaniu. 13 marca 2010 – po ekshumacji z cmentarza w Poznaniu – został pochowany w grobowcu dla zasłużonych kapłanów Zielonej Góry, przy konkatedrze św. Jadwigi.

Ordery i odznaczenia: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 22 maja 2018), Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie, 27 maja 2010) oraz Złoty Krzyż Zasługi (10 marca 1939).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Był pierwszym polskim proboszczem parafii św. Jadwigi w Zielonej Górze.
Pełnił funkcje sekretarza generalnego Sodalicji Maryjnej Pań oraz dyrektora Diecezjalnego Instytutu Akcji Katolickiej w Poznaniu.
Przeżył pobyt w obozach Dachau i Gusen i powrócił do kraju, kontynuując działalność kościelną.
Otrzymał Krzyż Oficerski i Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (pośmiertnie) oraz Złoty Krzyż Zasługi (1939).

Ciekawostki

W czasie I wojny światowej był wcielony do niemieckiej armii (1917–1919).
Po ekshumacji z Poznania w 2010 r. został pochowany w Zielonej Górze.
W Zielonej Górze nadano mu imię ulicy – 2011.

Udostępnij