Józef Hansz
Biografia
Józef Hansz urodził się w 1890 roku w Gnieźnie w rodzinie Walentego i Wiktorii z domu Solarek. Był absolwentem szkoły ludowej i w młodości pracował jako cieśla.
W 1914 został zmobilizowany do niemieckiego 54. Pułku Piechoty i walczył na froncie Zachodnim I wojny światowej. Po demobilizacji w 1918 wstąpił w Gnieźnie do Rady Robotniczo-Żołnierskiej. W grudniu tego roku, walcząc w szeregach 4 kompanii gnieźnieńskiej, wyzwalał miasto; w styczniu 1919 dowodził grupą powstańców pod Zdziechową i w bitwie o Szubin. Od sierpnia 1919 w składzie 4. Pułku Strzelców Wielkopolskich walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej. 25 sierpnia 1920 na czele plutonu, pod ostrzałem karabinów maszynowych, zdobył folwark Bielowszczyznę; za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i awansował na stopień chorążego.
Po wojnie pozostał w zawodowej służbie wojskowej. W 1926 przeniesiony do 4 batalionu KOP „Dederkały”; w marcu 1934 był dowódcą plutonu w 4. kompanii granicznej KOP „Białozórka”. Z dniem 31 grudnia 1935 został przeniesiony w stan spoczynku z powodu trwałej niezdolności do służby wojskowej. W 1936 zamieszkał w Dusznikach Wielkopolskich. W 1939 walczył w kampanii wrześniowej.
Od 1950 zamieszkiwał w Poznaniu. Zmarł 25 marca 1970 i został pochowany na cmentarzu parafialnym św. Jana Vianneya w Poznaniu (kwatera św. Łazarza, rząd 12, miejsce 17).
Był żonaty z Jadwigą z Zalewskich, miał córkę Irenę (ur. 1927).