Józef Gieburowski
Biografia
Józef Gieburowski (ur. 17 lutego 1889 w Gnieźnie, zm. 22 maja 1971 w Kurytybie, Brazylia) był polskim prawnikiem i urzędnikiem konsularnym.
Pochodził z rodziny ziemiańskiej, studiował prawo na Uniwersytecie Lwowskim i pełnił liczne funkcje w polskiej służbie zagranicznej, m.in. sekretarza nieformalnego konsulatu w Noworosyjsku (7 listopada 1919 – 1 kwietnia 1920), pracownika i kierownika agencji konsularnej w Olsztynie (12 października 1920 – 15 sierpnia 1921), wicekonsula/konsula i kierownika konsulatów w Kwidzynie (15 sierpnia 1921 – 1 stycznia 1929; równolegle od 1 stycznia do 22 listopada 1922 kierował Konsulatem RP w Elblągu), konsula i kierownika konsulatu w Olsztynie (1 stycznia 1929 – 30 czerwca 1934), radcy w Departamencie Konsularnym MSZ (1 lipca 1934–1936) oraz kierownika konsulatu generalnego w Kurytybie (1 lutego 1936 – październik 1945).
W 1941 został dziekanem korpusu konsularnego w Paranie. Po II wojnie światowej pozostał w Kurytybie.
Żonaty z obywatelką Niemiec Ireną z d. Przewłocka (Przewoska), która w Kurytybie honorowo patronowała Sekcji Kobiet Komitetu Pomocy Ofiarom Wojny w Polsce, a w 1948 została wybrana do Zgromadzenia Doradczego Komitetu Opieki nad Dzieckiem w Paranie. Byli rodzicami: Tadeusza, Romana i Krystyny.