Jan Górny

Hokeista na trawie, bramkarz, olimpijczyk
17.01.1933 13.07.2018 Gniezno

Biografia

Jan Górny urodził się w Gnieźnie 17 stycznia 1933 roku i zmarł 13 lipca 2018 roku w Poznaniu. Był polskim hokeistą na trawie i bramkarzem, olimpijczykiem, mistrzem Polski i trenerem.

W latach 1954–1969 występował w Warcie Poznań, zdobywając pięć tytułów mistrza Polski na otwartym stadionie (1963, 1965, 1967, 1968, 1969) oraz dwa tytuły mistrza Polski w halowej odmianie hokeja (1963, 1967).

W reprezentacji Polski rozegrał 34 mecze w latach 1953–1966, m.in. na igrzyskach olimpijskich w Rzymie w 1960 roku, gdzie Polska zajęła 12. miejsce.

Po zakończeniu kariery (1970) uzyskał uprawnienia trenerskie i doprowadził Wartę Poznań do mistrzostw Polski (1972, 1973, 1975). W latach 1976–1978 prowadził Pocztowca Poznań. Został uhonorowany tytułem Zasłużony Mistrz Sportu i Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Życie prywatne: żonaty z Haliną Wielgosz, ojciec Romualda. Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 38 kwatera 14-18-429).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Pięć tytułów mistrza Polski na otwartym stadionie (1963, 1965, 1967, 1968, 1969).
Dwa tytuły mistrza Polski w halowej odmianie hokeja (1963, 1967).
Udział w igrzyskach olimpijskich w Rzymie (1960).
Trener Wart Poznań doprowadził zespół do mistrzostw Polski (1972, 1973, 1975).
Zasłużony Mistrz Sportu i Brązowy Medal za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.

Ciekawostki

Był zawodnikiem Warty Poznań w latach 1954–1969.
Ojciec Romualda i żonaty z Haliną Wielgosz.
Pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu.

Udostępnij