Jan Górny
Biografia
Jan Górny urodził się 17 stycznia 1933 roku w Gnieźnie. Był synem Zbigniewa i Anny z domu Grzeczka. Po ukończeniu Technikum Mechaniczno-Elektrycznego w Poznaniu w 1965 roku kontynuował karierę sportową, stając się jednym z czołowych hokeistów na trawie w Polsce.
W latach 1954–1969 występował (jako laskarz) w Wartę Poznań, zdobywając pięć tytułów mistrza Polski na otwartym stadionie (1963, 1965, 1967, 1968, 1969) oraz dwa tytuły mistrzowskie w halowej odmianie hokeja (1963, 1967). Wystąpił w 34 meczach reprezentacji narodowej (1953–1966), m.in. na igrzyskach olimpijskich w Rzymie. Polska zajęła 12. miejsce.
Po zakończeniu kariery zawodniczej (w 1970) uzyskał uprawnienia trenerskie i doprowadził Wartę Poznań do kolejnych tytułów mistrzowskich (1972, 1973, 1975). W latach 1976–1978 prowadził Pocztowca Poznań. Został uhonorowany tytułem Zasłużony Mistrz Sportu i odznaczony Brązowym Medalem za Wybitne Osiągnięcia Sportowe.
Życie prywatne: żonaty z Haliną Wielgosz, która w Warcie uprawiała siatkówkę i koszykówkę. Ojciec Romualda. Został pochowany na Cmentarzu Junikowo w Poznaniu (pole 38 kwatera 14-18-429).