Henryk Musiałowicz
Biografia
Urodził się 5 stycznia 1914 w Gnieźnie jako czwarty i najmłodszy syn Stefana i Marianny z domu Maniackiej. W 1936 ukończył Państwową Szkołę Sztuk Zdobniczych i Przemysłu Artystycznego w Poznaniu na Wydziale Malarstwa Dekoracyjnego i Witrażownictwa. W latach 1936–1937 odbył służbę wojskową w gnieźnieńskiej Szkole Podchorążych. W latach 1937–1939 kontynuował naukę w ASP Warszawa, studiował rysunek pod kierunkiem Felicjana Szczęsnego Kowarskiego oraz malarstwo dekoracyjne u Leonarda Pękalskiego. Podczas kampanii wrześniowej uczestniczył w bitwie nad Bzurą.
W 1948 otrzymał dyplom warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych. W swej twórczości zajmował się malarstwem sztalugowym, ściennym, projektował witraże i uprawiał grafikę. Prace Musiałowicza eksponowane były na ponad 100 wystawach indywidualnych oraz 250 zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. w Genewie, Paryżu, Nowym Jorku, Kopenhadze, Londynie, Toronto, Mediolanie, Rzymie, Chicago. Był członkiem Europejskiego Stowarzyszenia Kultury (SEC), Accademii Tiberiny w Rzymie (od 1965), Międzynarodowego Stowarzyszenia Sztuk Plastycznych AIAP, Accademii Italiana della Arte e del Lavoro w Parmie (od 1979), Accademii Bedriacense w Calvatone (od 1985).
Od 1984 mieszkał w Puszczy Białej, w swoim wiejskim domu w Cieńszy, gdzie zbudował pracownię, w której obok obrazów tworzył obiekty rzeźbiarskie i instalacje. Zmarł 24 lutego 2015 w Warszawie, pochowany 2 marca 2015 w grobie rodzinnym na Cmentarzu w Wilanowie.
Ordery i odznaczenia: Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1999); Medal 10-lecia Polski Ludowej (1955); Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2009); Złota Odznaka ZPAP (1978). Retrospektywna wystawa w Muzeum Narodowym w Poznaniu w 2002 roku; tytuł Honorowego Obywatela gminy Mielnik.