Andrzej Gałkowski

Architekt, urbanista, nauczyciel akademicki
01.10.1926 03.03.2009 Gniezno

Biografia

Andrzej Gałkowski urodził się 1 października 1926 roku w Gnieźnie. Na początku okupacji zamieszkał z rodzicami w Poznaniu, gdzie pracował jako laborant w fabryce Stomil i kontynuował naukę na tajnych kompletach.

Po zdaniu matury w 1946 roku w Poznaniu rozpoczął studia na Wydziale Architektury Politechniki Gdańskiej, które ukończył w 1951 roku z dyplomem magistra inżyniera architekta.

W 1951 roku został przydzielony do Biura Projektowego Miastoprojekt – Poznań. W latach 1951–1964 pracował w Miastoprojekcie, projektując obiekty służby zdrowia i uzdrowisk w Polsce, m.in. Wojewódzki Ośrodek Onkologiczny w Poznaniu, Zakład Anatomii Patologicznej przy Szpitalu w Łęgnowie, Szpital Garnizonowy w Grudziądzu, Stację Krwiodawstwa w Poznaniu i Warszawie.

W 1956 rozpoczął twórczość związaną z uzdrowiskami. Realizował m.in. sanatorium w Ciechocinku (1956–1961) oraz Dom Zdrojowy nr 1 w Ciechocinku (1957–1963), a także inne projekty sanatoriów i stacji krwiodawstwa.

W 1962 obronił doktorat na Politechnice Gdańskiej pod kierunkiem profesora Stefana Porębowicza. Pod koniec 1963 objął stanowisko adiunkta w Katedrze Budownictwa Wiejskiego na Wydziale Budownictwa Lądowego Politechniki Poznańskiej. W 1974 uzyskał habilitację, a w 1983 tytuł profesora nadzwyczajnego PP, a w 1991 profesora zwyczajnego.

Z jego inicjatywy w roku akademickim 1972/73 na Politechnice Poznańskiej nastąpiła reaktywacja kierunku Architektura, a Wydział Architektury powołano w 1999, gdy Gałkowski przeszedł na emeryturę.

Był członkiem wielu organizacji naukowych, m.in. Komitetu Architektury i Urbanistyki PAN, Międzynarodowej Unii Architektów (IUA), Public Health Group, Societe Internationale de Technique Hydrotermale (SITH), Rehabitation International (RI), International Health Policy and Management Institute, a także Stowarzystania Architektów Polskich (SARP) i Towarzystwa Urbanistów Polskich (TUP). Od połowy lat 80. pełnił funkcje przewodniczącego Miejskiej Komisji Urbanistyczno-Architektonicznej.

Pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu (kwatera IVP-15-31).

Zobacz pełny artykuł na Wikipedii

Osiągnięcia

Prorektor ds. rozwoju uczelni Politechniki Poznańskiej (1991-1993).
Dyrektor Instytutu Architektury i Planowania Przestrzennego (1984-1991).
Reaktywowacja kierunku Architektura na Politechnice Poznańskiej (1972/73).
Profesor nadzwyczajny (1983) i profesor zwyczajny (1991) Politechniki Poznańskiej.

Ciekawostki

Urodzony w Gnieźnie, na początku okupacji zamieszkał w Poznaniu i pracował jako laborant w Stomilu.
Pochowany na cmentarzu Górczyńskim w Poznaniu (kwatera IVP-15-31).

Udostępnij